Kapitan Raginis jak pułkownik Wołodyjowski. Kolejna rocznica bohaterskiej obrony Wizny [FOTO]

- Niemcy “zaproponowali” kapitanowi kapitulację. Raczej to był szantaż. Zagrozili, że jeśli się kapitan nie podda, jeśli załoga się nie podda, Niemcy rozstrzelają wziętych do niewoli, a schron wysadzą w powietrze. Kapitan poprosił o czas do namysłu. Być może liczył na obiecaną pomoc Osowca. Pomoc ta nie nadchodziła. Po około pół godzinie kapitan zwolnił swoich żołnierzy, którzy byli z nim w schronie ze służby i rozkazał wychodzić ze schronu. Wychodzili i kiedy ostatni z żołnierzy wychodził, słychać było wybuch granatu. Mieszkańcy Góry Strękowej znaleźli potem ciało kapitana w tym miejscu, gdzie dzisiaj jest grób. Kapitan rozerwał się granatem. Niemcy nie pozwalali na pochowania ciał oficerów. W związku z tym te ciała przez kilka dni zalegały w schronie. Dopiero potem, kiedy niemieccy oficerowie ponownie podjechali pod Górę Strękową, mieszkańcy wyprosili u Niemców zgodę, żeby te ciała pochować, ale zanim to się stało Niemcy weszli do schronu i podpalili te ciała.

Reklama

- Mój dziadek Stanisław Morawski - szwagier kapitana Raginisa wspominał , że tutaj przez lata kapitan Raginis był wspominany z taką wdzięczną pamięcią, ponieważ ta przysięga, że nie opuści schronu żywy, była konsekwencją tego, że w chwili trudnej część młodych żołnierzy zdezerterowała i rzeczywiście to były nieostrzelone, w ogóle niedoświadczone roczniki. Była decyzja czy rozstrzelać tych dezerterów, czy dać im nową szansę. Kapitan Raginis po prostu postanowił dać przykład. Trochę za przykładem Wołodyjowskiego. Czytał “Trylogię” jako dziecko i postanowił dać tę przysięgę, że on sam żywy nie opuści tego miejsca i będzie walczył aż do zwycięstwa. I to dało taki zupełnie nowy impuls tym obrońcom i poszli za swoim dowódcą rzeczywiście w dym - mówił Jacek Raginis-Królikiewicz.

Reklama