Oleander pospolity - jak pielęgnować w ogrodzie i w domu?

Oleander jest niezwykle uroczą rośliną. Kojarzy się z wakacjami w rejonach śródziemnomorskich, gdzie porasta brzegi dróg i ogrody w kurortach. Tworzy piękne i długotrwałe kwiaty, które mogą być najczęściej różowe lub białe. Oleander w klimacie polskim jest rośliną pokojową, którą latem oraz wiosną można wynosić na zewnątrz. Zimą powinien mieć zapewnione specyficzne warunki, ponieważ przechodzi w stan spoczynku. Poniżej krótki poradnik jak uprawiać tę roślinę w ogrodzie.

Przynależność i morfologia oleandra pospolitego

W stanie naturalnym oleander pospolity przyjmuje postać krzewu, a niekiedy małego drzewka. Należy do rodziny toinowatych, co zapewnia mu pokrewieństwo z popularnymi hoyami. Posiada charakterystyczne zimozielone, lancetowate liście, są nieco skórzaste, a górna strona blaszki liściowej delikatnie połyskuje. Roślina tworzy eleganckie kwiaty, które przyjmują postać barwnej wiechy. Lejkowate kwiatostany w kolorze białym lub różowym pojawiają się na szczytach pędów. Po przekwitnięciu roślina tworzy owoce, które mają postać zdrewniałych mieszków. Cała roślina jest silnie toksyczna, zawiera substancję zwaną oleandryną.

Wymagania oleandra pospolitego

Roślina uprawiana jest w pojemnikach. Wymaga podłoża żyznego, które nie przesycha zbyt szybko. Oleander pospolity musi mieć stale wilgotne podłoże w okresie letnim. Ten gatunek z rodziny toinowatych dobrze toleruje pełne słońce oraz półcień. Podczas kwitnienia roślina powinna być zasilana nawozami, można stosować nawozy organiczne, np. w postaci humusu. Oleander nie przetrwa zimy, dlatego powinien zostać schowany przed nadejściem ujemnych temperatur.

Zimowanie oleandrów — warunki i zabiegi pielęgnacyjne w okresie spoczynku

Zimą oleandry wymagają specyficznych warunków, należą bowiem do tzw. roślin szklarni chłodnej. W okresie spoczynku roślina powinna trafić do widnego pomieszczenia, w którym panuje temperatura ok. 10 stopni Celsjusza. W tym czasie rośliny nie nawozi się, a jedynie rzadko i skąpo nawadnia. Więcej informacji na temat podlewania oleandra zimą i latem można znaleźć tu: http://poradnikogrodniczy.pl/oleander-pospolity-uprawa-pielegnacja-zimowanie.php.

Zabiegi pielęgnacyjne podczas wzrostu rośliny

Roślina tworzy intensywniej kwiaty, kiedy jest regularnie przesadzana i przycinana. Pojemnik można zmieniać co rok lub co dwa lata, ponieważ oleandry dość szybko rosną. Po przejściu okresu spoczynku oleandry można przyciąć, aby pobudzić je do wzrostu. Ucina się zwykle pędy wierzchołkowe, jest to bardzo istotne zwłaszcza u młodych osobników. Oleander na zewnątrz może trafić już w połowie maja, kiedy ustaje ryzyko pojawienia się przymrozków. Na początku roślina powinna stać w lekkim cieniu, dzięki temu zaaklimatyzuje się, zanim trafi na pełne słońce. W tym czasie oleander musi być regularnie podlewany, można rozpocząć nawożenie.

Choroby i szkodniki oleandrów

Oleander może chorować i być atakowanym przez szkodniki oraz przez choroby. W domowych warunkach często na liściach pojawiają się niewielkie, wypukłe twory, które łatwo można oderwać paznokciem. Są to tarczniki lub miseczniki, szkodniki posiadające aparat kłująco-ssący. Pod specjalnym tworem samicy, jakim jest tarczka, bytują i żerują młode osobniki. Tarczniki i miseczniki przyczyniają się do powstawania srebrzystych plamek na liściach. Na blaszkach liściowych oleandra mogą pojawiać się też małe, czerwone lub brunatne plamki. To objawy choroby grzybowej, która szybko rozwija się przy dużej wilgotności powietrza. Plamki mogą też występować na łodydze rośliny. Części ze zmianami należy usuwać.

mat. promocyjny