2 listopada, czyli dzień po Wszystkich Świętych przypadają Zaduszki. Zaduszki, inaczej zwane Dniem Zadusznym, zostały ustanowione w X wieku jako przeciwwaga dla pogańskich obrządków, m.in. słowiańskich i bałtyjskich Dziadów.
W kościele katolickim Dzień Zaduszny obchodzony jest od 998 roku, a od XIII wieku tradycja ta jest rozpowszechniona w całym Kościele katolickim. Dawniej podstawowym rytuałem obchodzenia Zaduszek była procesja na cmentarz, podczas której odmawiana była Droga Krzyżowa. Do Polski tradycja obchodów Zaduszek dotarła w XII wieku.
Nie wszyscy pamiętają, że Wszystkich Świętych i Zaduszki są kontynuacją uroczystości odprawianych przez naszych przodków. Kościelnym obchodom towarzyszyły przez wiele lat liczne obrzędy ludowe, które z biegiem czasu uległy zapomnieniu.
2 listopada przeznaczony jest na modlitwy z intencji wszystkich zmarłych, a zwłaszcza dusz przebywających jeszcze w czyśćcu. Stąd też powstała nazwa Dzień Wszystkich Wiernych Zmarłych.
Obecnie dużo mocniej celebrowanym świętem jest dzień Wszystkich Świętych, z racji tego, że jest on wolny od pracy. Zaduszny zwyczaj palenia świec i żarliwej modlitwy za dusze w czyśćcu został niejako przesunięty na 1 listopada. W zaduszkowych procesjach i modlitwach nie bierze już udziału aż tak wielu wiernych.