Komedia romantyczna na nadnarwiańskich terenach. Nowa książka Urszuli Gajdowskiej [KONKURS]

- Ogólnie nie piszę regularnie i kolejne tomy cyklu też nie powstawały w takiej kolejności, w jakiej są wydawane. Dlatego trudno mi jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie.  Historia ta powstała przed kilkoma laty, a w ubiegłym roku nieco ją zmodyfikowałam i dopasowałam do cyklu "W dolinie Narwi".

Część akcji toczy się w Warszawie, Tykocinie, Choroszczy i Nałęczowie, więc przygotowania dotyczyły głównie ciekawostek historycznych związanych z tymi miejscami. Wątek Edmunda zrodził się już w momencie, kiedy w pierwszej części pojawił się motyw konkurujących ze sobą o miano większego uwodziciela dwóch przyjaciół, z których jeden z nich zakochuje się w kuzynce głównego bohatera, Wiktora. Postać bohaterki, Aurelii natomiast jest stale powracającym motywem z drugiej części (w której Małgorzata ma kompleksy dotyczące urody starszej siostry).

Reklama

- Pierwszym recenzentem jest wydawnictwo Szara Godzina, choć kawałki historii z tego cyklu pokazywałam bliskim.  Zanim odważyłam się wydać książki niewiele osób z mojego otoczenia w ogóle wiedziało, że je piszę. Większość była naprawdę zaskoczona, nie tyle samym pisaniem, co tym, kiedy zdołałam to zrobić.

- Synowie ciotki Gertrudy Garenwill z pierwszej części mieszkający w Anglii po zniesieniu w 1813 roku monopolu na handel z Indiami przez rząd brytyjski, mają udziały w Angielskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej. Mająca swoje kolonie w Indiach Anglia prowadziła tam szereg interesów.  Dlatego do Indii zostaje wysłany brat Aurelii, który sprzeniewierzył ich rodzinny majątek. Aurelia, która z rodzicami wyjeżdża do tego kraju. zachwyca się tamtejszą kulturą, choć poznaje też i tę ciemniejszą jego stronę. W XIX w. panowała w Europie moda na poznawanie innych kultur, w tym kultury Indii. Sprowadzano stamtąd wiele towarów, przywożono np. kucharzy. Ludzie, podobnie jak dziś, byli ciekawi świata. Wątek ten powróci w części 5 cyklu, kiedy to do Królestwa Polskiego przybędzie Adrian Garnewill.

- Umiejscawiając akcję w dużej mierze na nadnarwiańskich terenach trudno jest nie pokusić się o ich opisanie. Meandrująca rzeka, bagna, bogactwo flory i fauny aż prosi się, by się nad nimi pokłonić. Ze źródeł historycznych, książek, szkiców i obrazów możemy dowiedzieć się, jak te tereny wyglądały w XIX wieku. Wiadomo, że mieliśmy i mamy proces uprzemysłowienia, urbanizację, powstały mosty, kanały, zmieniły się budynki i część terenów przyrzecznych, jednak przyroda w wielu miejscach obroniła się na tyle, że niewiele zmieniło się tam przez ostatnie wieki.

- W XIX w. pokrzyk wilcza jagoda cieszył się największą popularnością ze wszystkich ziół. Kobiety używały go do rozszerzania źrenic, dzięki czemu były atrakcyjniejsze. Nawet jego nazwa pochodzi z języka włoskiego bella donna - piękna kobieta. 

Oczywiście wiadomo było również, że ma ona inne działanie. Dziko ta roślina występowała w XIX w., przede wszystkim na zboczach gór, brzegów lasów, na ziemiach zasobnych w wapń. Była więc zbierana, sprowadzana z terenów podkarpackich, ale też hodowana.   

- Edmund – główny bohater to ten najmniej grzeczny z agentów pracujących dla barona Ostrowskiego z pierwszej części, przyjaciel Wiktora i Sabiny, który pomaga im w schwytaniu bandytów. Aurelia z kolei to kuzynka Wiktora i była narzeczona brata Sabiny z 1 części i starsza siostra Małgorzaty z 2 części.  

Wszystkie tomy stanowią odrębne historie utrzymane w podobnym, ale nieco innym klimacie (jedne trochę zabawniejsze, inne poważniejsze – zależnie od głównych bohaterów). Tomy można czytać niezależnie od siebie choć są ze sobą powiązane i wiele wątków pobocznych dotyczy bohaterów z innych części. Następują po sobie (lub zazębiają się, jak w przypadku tomu 3 i 4).

Reklama

- Konwenanse były w tamtych czasach bardzo istotne. Pozory często miały większe znaczenie niż prawda, a w gąszczu zasad można było trafić na niejednego drapieżnika, stąd nawet pozycja wdowy nie zwalniała ze wszystkiego. Aurelia jest dodatkowo wierząca i stara się dbać o swoją reputację mimo tego, a raczej zwłaszcza dlatego, że wokół niej stale krąży kordon adoratorów. Nie wszyscy z nich mają uczciwe zamiary. Aurelia zaczyna dostawać anonimowe listy z pogróżkami i zostaje uwikłana w próbę zabójstwa. Sama nie jest w stanie poradzić sobie ze wszystkim.

Reklama

Edmund z kolei po przegraniu majątku i narażeniu się mężowie jednej z kochanek też musi na chwilę zniknąć ze stolicy. Wcale nie bez powodu nie ma on najlepszej reputacji i przebywanie z kimś jego pokroju może narazić na ostracyzm społeczny, a przynajmniej na skandal nawet najświętszą damę o wysokiej pozycji.

- Tym razem rzeczywiście więcej jest tu komedii i romansu, ale zastosowałam ten zabieg celowo, by wszystkie tomy nie były tak bardzo do siebie podobne. Tutaj mamy przede wszystkim dwoje ludzi, którzy walczą z pozorami, własnymi lękami i próbą zaufania drugiemu człowiekowi. Oczywiście wszystko to z otoczką ciekawych przygód, komicznych sytuacji i zabawnych dialogów. Poza tym tom 4, którego akcja toczy się w mniej więcej tym samym czasie, jest zdecydowanie poważniejszy i mroczniejszy i tam występuje właśnie rozbudowany wątek brutalnego porwania i zwyczajnie nie chciałam go dublować. 

-  "(Nie)pokorna wdowa" ukaże się prawdopodobnie w maju lub czerwcu tego roku. Dotyczy ona byłego narzeczonego Aurelii, Roberta Ostrowskiego niegdyś hulakę, uwodziciela, a przy tym doskonałego żołnierza dręczonego koszmarami, ukrywającego się w swoim wiejskim majątku. Po otrzymaniu dziwnej wiadomości postanawia on jechać do Warszawy, by wyjaśnić zagadkę śmierci ojca i znaleźć sobie żonę, do czego zmusza go zapis w testamencie. Trop prowadzi do skromnej wdowy dręczonej przez despotyczną teściową. Kobieta po przejściach i mężczyzna z przeszłością… a losy obojga splata zagadka śmierci (nie jednej). Czy tych dwoje połączy siły? Nie będę zdradzać za dużo.

Cały czas się uczę, wyciągam wnioski i staram poprawiać, by teksty przynosiły Czytelnikom oddech od trudnej sytuacji panującej wokół. 

Reklama