Łomżę odwiedziła wnuczka wybitnego łomżanina Mieczysława Czarneckiego [FOTO]

W poniedziałek siedzibę łomżyńskiego Punktu Informacji Turystycznej w poszukiwaniu mapy Łomży, odwiedziła para turystów z Wrocławia. Przy okazji rozmowy z informatorem turystycznym okazało się niespodziewanie, że do siedziby PIT zawitała pani Ewa Jordan z domu Czarnecka z mężem, wnuczka wybitnego łomżanina doktora Mieczysława Czarneckiego.

Urodzony w Łomży Mieczysław Czarnecki zaliczał się do ścisłej elity inteligenckiej przedwojennej Łomży. Wychowany w patriotycznej wielodzietnej rodzinie ukończył 5 klas carskiego gimnazjum – dzisiejszego II Liceum Ogólnokształcącego im. Marii Konopnickiej. Z racji swojej rewolucyjnej działalności przeciwko carowi i udziału jako jeden z inicjatorów w strajku szkolnym w 1905 roku, został z kilkoma kolegami relegowany z 6. klasy gimnazjalnej i wielokrotnie represjonowany przez władze carskie. Ostatecznie jako ekstern uzyskał świadectwo dojrzałości w Krakowie, gdzie ukończył medycynę na Uniwersytecie Jagiellońskim i po kilku latach powrócił do rodzinnego miasta.

Kontynuując w Łomży swoją patriotyczną działalność został żołnierzem POW i uczestniczył jako członek Komitetu Obywatelskiego w akcji rozbrajania Niemców w 1918 roku. Następnie jako żołnierz 33 Pułku Piechoty i lekarz uczestniczył w roku 1920 w wojnie z nawałą bolszewicką. W latach międzywojennych dał się poznać w Łomży jako wybitny społecznik, radny Rady Miejskiej i późniejszy wiceprezydent Łomży, Poseł na Sejm w latach 1928-1930, wieloletni wydawca znanego łomżyńskiego periodyku „Wspólna Praca”, a przede wszystkim powszechnie szanowany łomżyński lekarz oraz dyrektor Szpitala św. Ducha.

Ostatecznie po II wojnie światowej przeniósł się do Wrocławia, gdzie kontynuował swoją zawodową i społeczną działalność, odwiedzając często Łomżę i działając w Towarzystwie Przyjaciół Ziemi Łomżyńskiej. Za swoją działalność został wielokrotnie odznaczony, m. innymi Krzyżem Niepodległości (1932), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1966), dwukrotnie Srebrnym Krzyż Zasługi (1937 i 1946) oraz Medal Zwycięstwa i Wolności 1945. Umiera we Wrocławiu w styczniu 1970 roku, gdzie zostaje pochowany w Alei Zasłużonych na cmentarzu we Wrocławiu – Osobowicach.

Wnuczka wielkiego łomżanina na prośbę regionalisty Wojciecha Winko, zgodziła się przy okazji swojej wizyty w Łomży wziąć udział w spacerze historycznym, w trakcie którego odwiedziła siedzibę ówczesnego carskiego gimnazjum z którego 6. klasy za udział w strajku szkolnym i walkę o polski język, relegowany z kolegami został jej dziadek. Przystanęliśmy także na chwilę przed rodzinną kamienicą, w której jej dziadek prowadził swą działalność do lat II wojny światowej. 

Przy okazji tych niespodziewanych odwiedzin została również wstępnie omówiona inicjatywa wystąpienia do władz miasta i naukowo-kulturalnych stowarzyszeń dla trwałego upamiętnienia w Łomży, tak zasłużonego dla naszego miasta obywatela. Pani Ewa dla upamiętnienia spotkania, została ponadto w siedzibie Punktu Informacji Turystycznej obdarowana materiałami promocyjnymi oraz unikatowym albumem fotograficznym Gabora Lorinczego „Łomża w Dolinie Narwi”.

źródło: nadesłane /LOT Ziemia Łomżyńska/