Pociągi wróciły, ale na stacji wciąż głucha cisza. Łomżyńscy społecznicy walczą o cywilizację na peronie

Radość z powrotu pociągów pasażerskich do Łomży powoli mija, a pasażerowie zderzają się z szarą rzeczywistością. Kto próbował ostatnio na łomżyńskim peronie dowiedzieć się, czy jego pociąg przyjedzie o czasie, ten wie, w czym rzecz. Zamiast nowoczesnych ekranów – tradycyjna gablotka z papierowym rozkładem. Zamiast komunikatów z głośników – cisza. Łomżyńskie Stowarzyszenie Kolejowe mówi „sprawdzam” i wysyła oficjalną petycję do kolejowych decydentów.

Papierowy rozkład to za mało

Wojciech Fabin, prezes stowarzyszenia, stawia sprawę jasno: reaktywacja linii to wielki sukces i ważny krok w walce z wykluczeniem transportowym regionu, ale sama stacja technicznie została w poprzednim stuleciu. W Łomży nie ma stałej obsługi, nie działa tu tradycyjna kasa biletowa, nie ma też dyżurnego ruchu, którego można by podpytać o powód opóźnienia. Podróżny na peronie zostaje sam ze sobą.

Dla młodych ludzi z aplikacją w telefonie to mniejszy problem. Jednak dla seniorów, osób niedowidzących, niedosłyszących czy po prostu tych, którzy pociągiem jeżdżą od święta, brak jasnej informacji na żywo oznacza totalną dezorientację. Z sygnałów, które docierają do stowarzyszenia od samych mieszkańców, wynika jedno – to właśnie brak rzetelnej informacji pasażerskiej jest dziś największą barierą, która zniechęca do korzystania z łomżyńskiego peronu.

Czego domagają się społecznicy?

Rozwiązaniem ma być włączenie Łomży do CSDiP. Pod tym skomplikowanym skrótem kryje się Centralny System Dynamicznej Informacji Pasażerskiej. Mówiąc po ludzku: to mechanizm, który zarządza stacyjnymi głośnikami i ekranami, pokazując i zapowiadając ruch pociągów w czasie rzeczywistym.

W petycji, która ma trafić na biurka szefostwa PKP PLK S.A. oraz Dyrekcji Regionu Centralnego, wyliczono cztery konkretne rzeczy, które muszą pojawić się w Łomży, by stacja przypominała XXI wiek:

• Automatyczny system głosowy – komunikaty o przyjazdach i odjazdach generowane przez system, kluczowe tam, gdzie nie ma żywego pracownika kolei.
• Elektroniczne wyświetlacze peronowe – żeby pasażer stojący na peronie od razu widział, dokąd jedzie dany skład i nie wsiadł w złą stronę.
• Infokioski – interaktywne ekrany dotykowe, na których można samodzielnie i intuicyjnie sprawdzić przesiadki czy komunikaty o utrudnieniach.
• Zsynchronizowane zegary stacyjne – podające precyzyjny czas, bez którego na kolei ani rusz.

Teraz ruch należy do kolejowych spółek. Łomżyńscy społecznicy liczą na to, że PKP PLK nie potraktuje miasta jak stacji drugiej kategorii. Skoro odtrąbiono sukces i pociągi po latach znów tu stają, wypadałoby dać pasażerom narzędzia, by mogli z nich korzystać bez zbędnego stresu. 

Petycja została udostępniona w internecie i można ją podpisać online. Przedstawiciele stowarzyszenia apelują do mieszkańców, pasażerów i wszystkich, którym zależy na rozwoju lokalnej kolei, o składanie podpisów w sieci