“W dolinie Narwi” raz jeszcze. Zabójstwo i tajemnice z przeszłości [KONKURS]

- Robert Ostrowski to weteran wojen napoleońskich, były dowódca, który mierzy się z lękami i wyrzutami sumienia, bo od jego decyzji zależało ludzkie życie. Niegdyś ukojenia poszukiwał w ramionach kolejnych kochanek, kieliszku i prywatnych śledztwach w kręgu socjety. Tu spotykamy go po tym, jak poraniony na ciele i duszy, dręczony przez koszmary, zaszył się w swoim dworze i odsunął od ludzi. Testament ojca i jego domniemane zabójstwo zmusza Roberta do działania.

Reklama

- Natalia to wdowa, którą najpierw mąż, a potem teściowa wpędzili w kompleksy, a która dysponując bardzo skromnym budżetem stara się utrzymać dom. Z oszczędności, ale również z chęci zajmuje się ogrodnictwem, kuchnią i rachunkami. Choć ma wiele talentów to przy teściowej staje się zalękniona i potulna.   

- Miło mi, że ktoś zauważył ten szczegół. Maria Walewska była wszak kochanką Napoleona, a historia „(Nie)pokornej wdowy” rozpoczyna się w momencie, kiedy w ręce Roberta trafia tajemniczy liścik od pani Walewskiej skierowany do jego ojca… 

- Po utworzeniu Królestwa Polskiego Łomża została głównym miastem obwodu łomżyńskiego. To przez nią prowadził trakt polityczny z Warszawy do Moskwy i paradoksalnie dzięki zaborcy nastąpiło ożywienie gospodarcze i rozwój miasta. Ogólnie pierwsze lata istnienia Królestwa Polskiego (nim zaczęto ograniczać swobody) były oceniane pozytywnie przez większość Polaków i stanowiły ewenement w naszej trudnej historii. Nastąpił wówczas względny spokój i powrót do normalnego życia.

Reklama

- Transport wodny odgrywał dawniej ważną rolę przede wszystkim ze względu na słaby stan dróg lądowych. Rzeki stanowiły naturalne szlaki, które nie wymagały od człowieka w zasadzie żadnych nakładów. Dlatego sieć dróg wodnych w tamtych czasach była znacznie bardziej rozwinięta niż obecnie. Rola Narwi w dalekosiężnej wymianie handlowej wzrosła u schyłku średniowiecza, kiedy w Europie zachodniej wzrosło zapotrzebowanie na drewno i zboże. W pierwszej połowie XIX-tego wieku nadal była znacząca (zwłaszcza po tym, jak w 1825 roku zostały uregulowane stosunki celne polsko – pruskie). Właściwie sytuacja zmieniła się dopiero, kiedy lwią część ładunków ręcznych w drugiej połowie XIX-tego wieku przejęła kolej.

Reklama

- Ogrodnictwo popularne było znacznie wcześniej. O ogrodach przydomowych traktują zapiski i malowidła pochodzące z starożytnego Egiptu, Mezopotamii, Grecji, czy Rzymu. Później kolejne odkrycia geograficzne przyczyniły się do nowych form ogrodowych. Na początku XIX-tego wieku w tworzeniu ogrodów dominował wyraźnie nurt romantyczny. Powstało wówczas wiele książek i czasopism traktujących o ówczesnych ogrodach, np. wydany w 1813 roku „Katalog Szkółek Niedźwieckich” opisujący rzadkie rośliny. Początkowo parki krajobrazowe i ogrody zakładano przy pałacach, ale w latach późniejszych zaczęto wzorować na nich ogrody przy dworach i siedliskach wiejskich. Co prawda Polska przeżywała renesans w architekturze krajobrazu i fascynację kwiatami w drugiej połowie XIX wieku, ale już w czasie, kiedy dzieje się akcja książki, była na nie moda. Jak większość mód – przyszła z zachodu. 

Reklama

W XIX wieku lekarze przypisywali laudanum (nalewkę alkoholową z opium) jako środek uspokajający, przeciwbólowy, leczący wszelkie „dolegliwości kobiece”, a nawet syrop na kaszel dla dzieci. W aptekach można było nabyć je bez recepty. Powstawały też i stawały się coraz bardziej popularne palarnie opium, którego zażywanie uzależniało wielu ich bywalców. 

- Choć w książce pojawiają się dzieci osierocone i uwypuklony zostaje ich problem, to jednak w Królestwie Polskim nie było tak źle, jak przykładowo w Anglii, przynajmniej jeśli chodziło o funkcjonowanie różnego typu instytucji (kościelnych, państwowych i społecznych). Co prawda często dzieci osierocone wykorzystywane były jako tania siła robocza, ale działania filantropijno-charytatywne (w najszerszym zakresie podejmowane przez Kościół i zróżnicowane w zależności od zaborców) prowadzone w zakresie tworzenia przytułków, szpitali i sierocińców była przykładem dla reszty Europy. Stąd pomysł, by bohater „(Nie)pokornej wdowy” zainteresował się tym tematem.  

Reklama

- Dziękuję za miłe słowa. Moi bohaterowie (a przynajmniej część z nich) należą do dwóch zaprzyjaźnionych ze sobą rodzin i obracają się w tych samych kręgach, dlatego pojawiają się często w tomach, w których to nie oni odgrywają główną rolę. Aby się w tym wszystkim nie pogubić (a przy pracy i trójce dzieci, w tym jednym wymagającym mojego zaangażowania w jego terapię mutyzmu wybiórczego, nie mogłam pisać regularnie) robię notatki i szkice. Każdy tom to inna historia i można je czytać niezależnie od siebie. To zabieg celowy. Chciałam, by czytelnik mógł zdecydować, czy woli coś komediowego (tom 3), poważniejszego z wątkiem kryminalnym (tom 4), czy np. sielsko-przygodowego (tom 2).

Reklama

- Cieszę się, że udało mi się wymyślić coś, co zaskakuje. „Zbuntowana szlachcianka” pojawi się po wakacjach. Będzie to tom piąty, który zamknie ten cykl. Choć nie żegnam się na zawsze z jego bohaterami i część z nich pojawi się w kolejnym cyklu umiejscowionym również w dużej mierze na terenach obecnego Podlasia kilka lat później. 

W tomie piątym pojawia się nowy duet romansowo-detektywistyczny i nowa zagadka, ale również bohaterowie z poprzednich tomów i odpowiedzi na zadane (a niekiedy niezadane) pytania. Będzie również połączeniem powieści obyczajowo-historycznej i romansu z elementami kryminału, komedii i przygody.

Reklama